LAVANDULA STOECHAS 'Neon' Lawenda francuska

Gatunek: LAVANDULA STOECHAS 'Neon' Lawenda francuska

Pochodzenie: rejony Morza Śródziemnego

Wygląd: Liście są przeciwległe, wąskie, lancetowate. Mają srebrzysto‑szare zabarwienie oraz gęste, filcowate owłosienie na obu powierzchniach. Ich brzegi są lekko podwinięte ku spodowi, a nerw centralny jest dobrze widoczny. Kwiaty zebrane są w zwarte, stożkowate lub jajowate grona, Każdy kwiat składa się z ciemnopurpurowej, dwuwargowej korony i jest osadzony w gęstym kwiatostanie. U odmiany ‘Neon’ dominują  podsadki intensywne, neonoworóżowe, o wydłużonym, jajowatym kształcie przypominającym skrzydełka motyla.

Pielęgnacja: Lavandula stoechas potrzebuje przede wszystkim pełnego, bezpośredniego słońca. Najlepiej rośnie w miejscach jasnych, ciepłych i osłoniętych od wilgotnych, chłodnych wiatrów. Gleba powinna być bardzo dobrze przepuszczalna, o strukturze lekkiej, najlepiej piaszczysto-żwirowej lub gliniastej z dodatkiem piasku/kredy. Odczyn powinien być neutralny lub zasadowy. Lawenda nie toleruje wilgoci i stojącej wody. Podlewanie powinno być oszczędne i głębokie, gdy wierzchnia warstwa gleby wyraźnie wyschnie. Lawenda francuska nie wymaga intensywnego nawożenia. Zaleca się ewentualne podanie lekkiego nawozu organicznego lub kompostu raz wiosną, tuż przed wegetacją. Po zakończeniu kwitnienia należy przeprowadzić lekki, wiosenny zabieg przycinania, usuwając przekwitłe kwiatostany i delikatnie przycinając pędy ponad węzłami. Nie wolno ciąć rośliny na tzw. „stare drewno”, ponieważ może to uniemożliwić odnowienie się nowych pędów w sezonie. Lavandula stoechas nie jest dobrze przystosowana do mroźnych zim klimatu Polski i przetrwa temperatury do ok. –7 °C, ale tylko w suchym i dobrze zdrenowanym podłożu. W gruncie zimowanie jest możliwe jedynie przy osłonięciu rośliny i wyjątkowo łagodnej zimie. W praktyce znacznie bezpieczniej uprawiać ją w donicy, którą przenosi się zimą do jasnego, chłodnego pomieszczenia o temperaturze około 5–10 °C. W takich warunkach podlewanie powinno być ograniczone – ziemia powinna być prawie sucha, ale z minimalnym nawodnieniem, żeby korzenie nie uległy przesuszeniu. Konieczne jest zapewnienie dobrej cyrkulacji powietrza, aby uniknąć pleśni i chorób grzybowych.

Ciekawostka: Lawenda francuska jest ceniona przez ptaki, m.in. modraszki, które wykorzystują jej gałązki i olejki do ochrony gniazd przed pasożytami – to naturalna ekologiczna metoda ochrony potomstwa.

Lawenda stoechas nie jest uznawana za toksyczną dla psów i kotów. Z uwagi na silny zapach i gorzkawy smak, zwierzęta zazwyczaj unikają jej spożycia. Jednak spożycie dużych ilości liści może powodować nieznaczne objawy żołądkowe, więc zaleca się obserwację.