Gatunek: PEROVSKIA ATRIPLICIFOLIA ‘Lacey Blue’ Perowskia łobodolistna

Pochodzenie: obszary środkowej Azji

Wygląd: Tworzy lekko zdrewniałą kępę z wzniesionymi pędami o srebrzystym nalocie. Liście są szaro‑zielone, pierzasto klinowate, aromatyczne – przy zgniataniu uwalniają silny, przyjemny zapach. W okresie kwitnienia (średnio od lipca do października) wznoszą się efektowne wiechy delikatnych, dzwonkowatych kwiatów w tonacji błękitno‑lawendowej.

Pielęgnacja: Perowskia jest łatwa w uprawie i odporna na suszę. W pierwszym sezonie wymaga regularnego podlewania, by dobrze ukorzenić system. Potem toleruje minimalne podlewanie.  Nadmiar nawozów, zwłaszcza azotu, powoduje osłabienie konstrukcji pędów . Nawożenie ograniczamy do delikatnego kompostu na wiosnę. Wiosną skracamy pędy do 15–30 cm, by wyprowadzić wzmocnioną strukturę. We wrześniu można usuwać przekwitłe kwiatostany, co przedłuża kwitnienie. Silne przycięcie jesienne lub wczesnowiosenne umożliwia roślinie odnowę. W chłodniejszych regionach warto zabezpieczyć korzeń – gruba warstwa ściółki (kora, liście) oraz delikatny okrycie agrowłókniną co chroni przed przemarzaniem. W cieplejszych strefach ściółka jest głównie estetyką.

Ciekawostka: Perowskia atriplicifolia przynosiła nie tylko estetyczne korzyści – w tradycyjnej medycynie Azji Środkowej używano jej ziół. Współczesne badania wykryły aktywność związków, które mogą wpływać na enzymy układu nerwowego, co stawia tę roślinę w centrum zainteresowania fitoche­micznym.