Gatunek: LIATRIS SPICATA Liatra kłosowa

Pochodzenie: Wschodnia część Ameryki Północnej

Wygląd: Charakterystyczną cechą liatry są wzniesione, sztywne pędy kwiatostanowe, osiągające wysokość od 60 do 100 cm, w zależności od odmiany. Zakończone są one kłosowatymi kwiatostanami o długości 15–30 cm, złożonymi z drobnych, rurkowatych kwiatów w odcieniach purpury, fioletu, różu lub bieli. Kwiaty rozwijają się od góry ku dołowi, co jest nietypowe dla większości roślin kwitnących. Liście są wąskie, lancetowate, ułożone skrętolegle wzdłuż łodygi, tworząc gęstą rozetę u podstawy rośliny.

Pielęgnacja: Liatra preferuje stanowiska słoneczne, gdzie może w pełni rozwinąć swój potencjał kwitnienia. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, przepuszczalnych i umiarkowanie wilgotnych. Choć toleruje okresowe susze, nie znosi zalegającej wody, zwłaszcza zimą, co może prowadzić do gnicia korzeni. Warto unikać miejsc o wysokim poziomie wód gruntowych. Pielęgnacja liatry jest stosunkowo prosta. Roślinę sadzi się wiosną lub jesienią, zachowując odstępy co 30–40 cm. W pierwszym roku po posadzeniu należy regularnie podlewać, aby umożliwić rozwój silnego systemu korzeniowego. Po przekwitnięciu zaleca się przycięcie pędów kwiatostanowych, co może stymulować ponowne kwitnienie. Roślina jest mrozoodporna, ale w rejonach o surowych zimach warto okryć ją warstwą ściółki.​

Ciekawostka: Liatra była wykorzystywana przez rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej w medycynie ludowej. Stosowano ją jako środek moczopędny, przeciwbólowy oraz do leczenia bólu pleców i kończyn. Obecnie suszone kwiaty liatry są używane w potpourri ze względu na przyjemny, waniliowy zapach.